Menu

Ingrediënten

Gerst

JPEGGerst vindt zijn oorsprong in het Midden-Oosten. Gerst behoort daarmee tot één van de oudste cultuurgewassen. Er bestaan evenwel verschillende soorten gerst waarvan niet alle variëteiten geschikt zijn voor de bierproductie.

Om één liter bier van vijf graden te brouwen heeft men ongeveer 250 gram gerst nodig. De voornaamste gerstproducerende landen zijn: Frankrijk, Duitsland, Groot-Brittannië, Denemarken, Tsjechië, Slowakije, de Verenigde Staten en Australië. Belgische brouwers voeren meestal gerst in uit deze landen, omdat de geteelde oppervlakte in ons land te klein is om de volledige bierproductie te dekken en eenzelfde kwaliteit te waarborgen.

De tweede meest gebruikte graansoort voor het brouwen van bier is tarwe. Lambiek (geuze) en witbier danken hun typische, friszurige smaak onder meer aan het gebruik ervan.

Water

JPEGWater is misschien wel de belangrijkste grondstof. Vandaar dat heel wat brouwerijen prat gaan op een eigen bron of water dat zij vanop grote diepte oppompen. De bacteriologische zuiverheid en de scheikundige samenstelling van water zijn van het grootste belang voor het brouwen van bier. Zo zijn er voor bepaalde biertypen specifieke ‘soorten’ water vereist. In het verleden was het dan ook zo dat je heel wat bieren slechts in beperkte regio’s kon brouwen en dat omwille van het zoutgehalte van het beschikbare brouwwater.

Niet alleen voor de vervaardiging van bier, maar ook voor de reiniging van de installaties heeft een brouwerij een grote behoefte aan water. De verhouding tussen bier en water is immers 1 op 6. Concreet betekent dit dat men om 1 liter bier te brouwen 6 liter water nodig heeft voor reiniging en onderhoud van de installaties. Alleen al in de bottelarij verbruikt een spoelmachine 1 liter water voor reiniging van een 0,5 l. fles. Het voorbije decennium hebben brouwerijen ook fors geïnvesteerd in waterzuiveringsinstallaties, zodat het afvalwater van de brouwerij gezuiverd kan worden geloosd in nabijgelegen beken, vijvers of rietvelden. Daarnaast worden serieuze inspanningen geleverd om het waterverbruik terug te dringen, met succes want in de voorbije jaren is het aantal nodige liters water gedaald van 10 tot 20l tot 6 en in sommige gevallen zelfs 3,5l water per liter bier.

Hop

JPEGVanaf de late middeleeuwen vervangt de hop (Humulus lupulus) geleidelijk de gruit. Hop wordt wel eens het groene goud genoemd en dat niet alleen omwille van de hoge kostprijs, maar ook omwille van het edele karakter. Hop wordt immers met minder dan mondjesmaat aangewend in het productieproces. De dosis bedraagt amper 110 gram per hectoliter. Naargelang het biertype en de gebruikte hopsoort kan deze dosis oplopen tot zo’n 300 gram. Hop wordt niet alleen gebruikt om het bier zijn typische, fijne bitterheid te geven. Dankzij de hop kan men bier ook langer en beter bewaren. De bierschadelijke bacteriën worden sterk afgeremd door het gebruik van hop en dat komt ook de bewaring van het bier ten goede. Daarnaast zorgt het ook voor de geliefde schuimlaag op bier die door het gebruik van hop zijn stabiliteit krijgt.

Globaal gezien kunnen we twee rassen onderscheiden: de bitterhoppen (waarvan een kleine hoeveelheid vereist is om een bittere smaak te krijgen) en de aromatische variëteiten (met een hoog gehalte aan aromatische vluchtige oliën maar met minder bitterheid). Omdat het Belgische hopaanbod te klein is, voeren de meeste brouwerijen hop in uit Tsjechië (Bohemen), Duitsland (Beieren) of Groot-Brittannië (Kent).

Gist

JPEGHoewel de gist een ééncellig micro-organisme is, is het misschien wel de belangrijkste grondstof voor het brouwen van bier. Elke brouwerij waakt immers angstvallig over zijn gistcultuur, want die zorgt voor de eigenheid van de bieren. De microscopisch kleine gistcellen zetten de in het wort aanwezige natuurlijke suikers om tot alcohol en koolzuurgas. De kwaliteit en de eigenschappen van de gistcultuur die elke brouwerij op punt heeft gesteld, is mede bepalend voor het uiteindelijke biertype dat men wil brouwen.

De gisten, gebruikt voor het vervaardigen van gegiste dranken, behoren nagenoeg allemaal tot het geslacht Saccharomyces. Nochtans heeft elk biertype zijn specifieke gist. Zo zijn de Saccharomyces Carlsbergensis (ontdekt in de gelijknamige brouwerij) het meest geschikt voor lagegistingsbieren. De Saccharomyces Cerevisiae zijn dan weer aangewezen voor de productie van hoge-gistingsbieren.

Kruiden en vruchten

JPEGNaast hop gebruiken brouwers soms nog andere kruiden om hun bier een aparte smaak te geven. Zo wordt er bij heel wat witbieren een vleugje koriander toegevoegd. Soms gebruikt de brouwer ook curaçao of gedroogde sinaasschillen om zijn speciaalbiereneen frisse, citrusachtige toets mee te geven.

Een specialiteit van de Belgische brouwers zijn de fruitbieren, op basis van lambiek of bruine bieren. Bij gebruik van vruchten denken wij vooral aan krieken en frambozen die men meestal gedurende een half jaar laat rijpen op het jonge bier. Krieken- en frambozenbier worden niet alleen gemaakt met verse vruchten maar ook met sappen of coulis die worden toegevoegd.

Voor heel wat andere fruitvariëteiten (perzik, cassis, banaan, kiwi, enz.) voegen brouwers sappen en extracten toe omdat deze fruitsoorten minder gemakkelijk vergisten en hun smaak veel minder vrijgeven of overbrengen op het bier.

Welcome

Respect16

Sorry! You must be at least 18 years old to enter this site.

Please enter your birth date below.

Please select your language.